Verslag Boomgaard 2026

De liefde voor muziek én malt whisky - dat is wat de mensen van Turntable Blending House met elkaar delen. Dit schotse blending-huis, opgericht door de broers Gordon en Ally Stevenson, is redelijk nieuw en helemaal toegewijd aan het op de markt brengen van de meest interessante nieuwe blended whisky's. 

‘Radar Love’ is een expressie uit de innovatieve collectie van Turntable Spirits. Het merk staat inmiddels bekend om zijn creatieve benadering: whisky als muzikale ervaring. Elke blend is daarbij een  track op zich, met gedurfde verpakking, modern design en transparantie in vakmanschap. Radar Love is werd speciaal gemaakt voor de Nederlandse markt, vandaar de naam: dit is tenslotte wereldwijd een van de bekendste nummers van onze eigen Golden Earring!

Deze botteling vormt een unieke expressie in de reeks, met een beperkte oplage, premium cask-management en een karakter dat zich richt op liefhebbers die verder denken dan standaardblends. De whisky is gecomponeerd uit de volgende vaten:

22% Ledaig, Sherry puncheon
15% Tamdhu, 1st fill bourbon
13% Tullibardine, virgin oak
34% Loch Lomond, 1st fill bourbon
16% Strathclyde, 1st fill bourbon

Neus: subtiele rooktonen, een vleugje zeelucht, gekarameliseerde peer en lichte vanille.
Smaak: gelaagd en krachtig, met hints van tropisch fruit, eikenhout, toffee en zachte kruiden.
Afdronk: lang, elegant en warm, met een aanhoudende houttoon en een licht rokerige nasmaak.

Zo, deze komt binnen. Een gezellig vol en rijk, rond bommetje, een beetje Bowmore-achtig met een mooi rokertje. Deze whisky "makes the lady smile". Iemand rook hooi, mogelijk te veel gedacht aan Barry Hay? Een beetje complex met goeie sterke smaken, peper, abrikoos en zelfs boerenkool (sic!). Verder een smeulend kampvuur, honig, een beetje PX, boter, hout en nootachtig. De fruitigheid zit verborgen achter de turf.

Vééél lekkerder dan water dus, en bij elke slok wordt hij lekkerder. Deze doet Golden Earring eer aan. Een onverwachte blend als winnaar van deze proeverij.

De Dailuaine distilleerderij is eigendom van Diageo en produceert ongeveer 3.400.000 liter alcohol per jaar. Deze distilleerderij brengt nauwelijks eigen bottelingen op de markt, de enige die we terug kunnen vinden is een 17-jarige Manager Dram. Verder zijn er eigenlijk alleen maar onafhankelijke bottelingen te vinden. De distilleerderij is het werkpaard van Diageo en een groot deel van de produktie wordt gebruikt voor blending. Dailuaine is bijvoorbeeld een van de sleutel-whisky's in de blends van Johnnie Walker.

Deze Dailuaine is de 11e botteling van de "12 barrels" een club van whiskyliefhebbers en levensgenieters uit vooral Noord Holland, die tot doel hebben 12 vaten te kopen om ze te laten bottelen op het moment, dat ze het daarover eens zijn met elkaar. Deze 12 vaten hebben ze aangeschaft in de periode 2006-2015 en ze streven er naar om ze allemaal gebotteld te hebben rond april 2027. In de tussentijd is er uitbreiding geweest van het aantal vaten, Vintage 12 (Annandale) én 13 (Macduff) zijn onderweg en zullen in de nabije toekomst ook tijdens onze proeverijen te proeven zijn.

Neus: naast perzik verschijnt er mandarijnschil, vleugjes passievrucht, banaan, verse groene appels, maar ook wat rode appels, hooi, honingzoetheid, geel gras, wat munt en vette boter. 
Smaak: hooi, zoete bourbontonen, eikenhout, wat verrassend is omdat je dat niet in de neus ruikt. 
Finish: het fruit sterft vrij snel weg, de eikensmaak blijft lang hangen. Banaan en hooi vermengen zich met het hout, waarbij het hout hier een klein beetje overheerst.  Een mooie Boomgaard whisky. 

De revelatie van de avond. Een echte boomgaard whisky met veel fruit (banaan,aardbei en rozijnen), kruiden en een zoetje. Verder vond men vers zoethout en iets te donker verhitte caramel met aan het eind de smaak van "een zure lap", maar ook walnoot. Een plezierige en veelzijdige whisky met aroma's van hooi, ook een beetje aceton, appeltjes en crème bruléé. Iemand deed het denken aan een milkshake, maar dan van whisky. Men werd er lekker warm van. Gewoon erg lekker én een mooie 2e plek in deze proeverij. 

De ‘Icons of Campbeltown’ serie is een eerbetoon aan de Campbeltown gemeenschap, die ervoor zorgde dat Glen Scotia door de geschiedenis heen overeind kon blijven. De inspiratie wordt gehaald uit het Campbeltown Market Cross, waar in de stenen gevel een reeks heiligen en beesten is uitgehouwen. Voor de gemeenschap is dit een historisch ontmoetingspunt voor vieringen en het vertellen van verhalen en elke release roept zo’n verhaal over de lokale gemeenschapsgeest op.

Release No.2 is geïnspireerd door het verhaal van St Michael die de vuurspuwende draak wist te doden. Vuur was zeker ook een terugkerend thema in de Victoriaanse whisky-bloeitijd van Campbeltown en legde helaas ook verschillende distilleerderijen van de stad in de as. Op 17 december 1899 vocht Glen Scotia samen met heldhaftige leden van de gemeenschap tegen een felle brand in de Dalintober-distilleerderij en redde deze van een vroegtijdige ondergang. Je zult tegenwoordig geen levende heiligen of drakendoders Campbeltown tegenkomen, maar wel een gemeenschap die nog steeds tegen alle verwachtingen in weet te volharden dankzij de geest van eenheid. 

Om het mythische verhaal te vieren, werd deze unieke medium geturfde 14 jaar oude single malt whisky uitgebracht. De gedurfde maritieme zoutheid en rokerige turf worden prachtig in evenwicht gebracht door de heerlijke zoetheid van gekonfijte rode vruchten, verrijkt na zes maanden in de beste ex-Barolo rode wijnvaten.

Neus: oceaannevel, rode bessen, turfrook, vurig rood fruit.
Smaak: gesmolten bruine suiker, framboos, cranberry, appel, vanille. Kruidig met een maritieme zoutheid.
Afdronk: lang met rode kersen en wervelende turfrook.

Hier kwamen we voor, een fijne opvolger van de vorige whisky (Turntable Radar Love). Een "smooth criminal" met een medische achtergrond, een beetje makkelijk maar wel heel lekker. Brandt lekker in de keel, een haat-whisky(?). Een mooie zomeravondwhisky in een houten schommelstoel op de veranda.
Fris en rokerig, hij komt wel binnen, maar waar is de Barolo?

In de neus oud kuilgras, parfummig, rozenwater. De smaak gaf citrus, peper en natuurlijk rook (de asbak geleegd in het glas?). Een buskruitexplosie met een heftige smaak, shitake, augurk en komkommer. De whisky combineert fantastisch met de Haggis. De afdronk goed sterk met pure chocola en lekker bij de open haard. Deze krijgt 4 sterren. Natuurlijk zijn er ook altijd deelnemers die niet houden van whisky's met dergelijke aroma's en smaken. Vandaar dat deze uiteindelijk geëindigd is op de 2e plek in deze boomgaardproeverij. 

Er zijn veel distilleerderijen te vinden in de bossen en valleien tussen de bergen van Cairgmorn en de zee. De Fettercairn distilleerderij is gevestigd aan de oever van de North Esk, een rivier die uitmondt in de zee nabij Montrose. Fettercairn is, zoals alle distilleerderijen, enkele keren gesloten geweest en ook een paar keer van eigenaar veranderd. In 1887 werd de distilleerderij door brand verwoest, maar werd daarna weer opnieuw opgebouwd. Tussen 1926 en 1939 werd de productie gestaakt, toen Fettercairn werd overgenomen door National Distillers van Amerika via haar dochteronderneming Train & McIntyre, eigenaar van de Associates Scottish Distillers.

Vandaag de dag produceert de distilleerderij van Fettercairn lichte, gebalanceerde whisky's met een tropisch karakter. Dit is het resultaat van een uniek distillatieproces: aan de bovenkant van de stills zit een koelring die het kristalheldere bergwater over de still laat lopen en hiermee het koper koelt, zodat alleen de fijnste dampen stijgen en condenseren. Dit unieke stuk 'engineering' is een bepalend kenmerk van de distilleerderij geworden.

Lange tijd was de enige officiële botteling een twaalfjarige, ter vervanging van de eerdere tienjarige, maar sinds een paar jaar is de range uitgebreid met een 16, 22 en een 28 jarige botteling. Er zijn slechts een handvol onafhankelijke bottelingen. Fettercairn is momenteel eigendom van Whyte en Mackay, na aankoop in de jaren '70. De distilleerderij heeft een capaciteit van 2,2 miljoen liter alcohol per jaar. Slechts 4% van de productie van Fettercairn wordt op de markt gebracht als single malt, de rest wordt gebruikt in blends. 

Deze Fettercairn is gebotteld door Douglas Laing in de Old Particular series. Men zegt er zelf dit over: “De whisky’s uit de Old Particular Wine Cask Collection, speciaal ontworpen voor de nieuwsgierige whiskyliefhebber, zijn een ode aan uitzonderlijke Single Cask Single Malt Scotch Whisky’s, die gefinisht zijn op wijnvaten. Elke release in deze serie is een fusie van traditie en innovatie, zorgvuldig geselecteerd om de synergie tussen onze drank en de invloed van buitengewone wijnvaten te benadrukken.” Volgens de bottelaar geeft dit whisky's met een opmerkelijke diepte, complexiteit en karakter. En elke whisky vertelt zijn eigen verhaal door lagen van rijke, genuanceerde smaak.

Deze 14-jarige onderging een finish op vaten van rode Pineau de Charentes. Er zijn 222 flessen van gemaakt.

Neus: de neus verleidt met mout en Highland-honing, die zich ontvouwt in rijpe zwarte bessen en vijgen.
Smaak: rijk en verwarmend, gelaagd met sappige kersen, fluweelzachte cacao en kruidig eikenhout.
Afdronk: een lange, heerlijke afdronk met gekarameliseerde zoetheid, gedroogde pruimen en een vleugje verfijnd rood fruit.

Deze Fettercairn werd over het algemeen beter gewaardeerd dan zijn voorganger in de proeverij. Maar toch kon je er nog alle kanten mee op. Sommige deelnemers bleven maar de vergelijking met water noemen, wat veel beter van smaak zou zijn. Is dat een waarde oordeel?

Maar er waren ook blije deelnemers, die deze whisky fijn vonden en lekker stroperig met een beetje honing. Geconfijte kersen met chocola, rond en romig, boter, maar ook citrus en sommigen vonden in elke slok een andere smaak met een kruidig einde. Iemand merkte op, dat dat aardig accuraat omschreven was, want het leek volgens hem op een mondspoelmiddel. Handig voor in de schoonmaakkast. Dat klopte dan weer met een opmerking, dat hij rook naar de kelder van zijn buurman. Het proeven van het rijtje was net begonnen en deze had zich al opgewerkt naar de 4e plek in de uitslag. 

Ardnamurchan Distillery is gelegen op het afgelegen en schilderachtige schiereiland Ardnamurchan aan de westkust van Schotland. Opgericht in 2014 door Adelphi, een gerespecteerde onafhankelijke bottelaar, staat de distilleerderij bekend om haar toewijding aan duurzaamheid en traditionele productiemethoden. Ardnamurchan maakt gebruik van hernieuwbare energiebronnen zoals hydro-elektrische kracht en houtpelletboilers. De productie van de distilleerderij bedraagt 400.000 liter per jaar

De distilleerderij produceert zowel ongeturfde als geturfde whisky's, elk met hun eigen kenmerkende smaakprofiel. De ongeturfde Ardnamurchan whisky's staan bekend om hun elegante en fruitige karakter, met tonen van appel, peer, vanille en een subtiele kruidigheid. Deze whisky's bieden een zachte en toegankelijke smaakervaring. De geturfde Ardnamurchan whisky's daarentegen hebben een robuuster profiel, gekenmerkt door rijke rooktonen en aardse invloeden, gecombineerd met hints van citrus en kruiden. Deze whisky's zijn complexer en hebben een diepere, intensere smaak.

Ardnamurchan whisky's worden vaak samengesteld uit combinaties van geturfde en ongeturfde whisky zowel als een mix van bourbonvat- en sherryvatgerijpte single malts, wat zorgt voor een mooie balans en diepte in de smaken. De combinatie van innovatieve duurzaamheid, traditioneel vakmanschap en de unieke omgeving van Ardnamurchan maakt deze distilleerderij tot een opmerkelijke nieuwkomer in de Schotse whiskywereld.

Voor het eerst gebruikt Ardnamurchan Tokaji-vaten voor de rijping van zijn whisky. Tokaji is een edelzoete wijn uit Hongarije. In 2018 werden er dertig bourbon barrels gevuld met ongeturfde spirit. Daarvan werden er 28 overgestoken op Tokaji-vaten. Twee vaten kregen hun volledige rijping op de originele bourbon barrels. De whisky werd in 2026 gebotteld op een high strength van 52.0%. Dat leidde tot 8.736 flessen. De whisky is niet koud gefilterd en heeft zijn natuurlijke kleur.

Kleur: honinggoud. 
Neus: een heerlijke combinatie van bloemig en funky, met aroma's van rijpe peren, groene appels, bamboe, cornflakes, sandelhout, zure appelsnoepjes en gebakken banaan. 
Smaak: tonen van gesuikerde amandelen, nashipeer, popcorn, witte peper, foelie, citroenschil, stemgember, rozenblaadjes en grenenhout. 
De lange afdronk heeft een prachtige balans tussen hartige, kruidige en zoete tonen.

Deze Ardnamurchan leverde een flinke slok voor veel discussie en liet maar weer zien dat whiskyproeven een puur subjectieve ervaring is. De neus geeft gras, aroma's van sherry en hout. De smaak is straf en een beetje bitter, maar ook zwarte peper uit de molen werd gevonden. Retsina-achtige smaken kwamen voorbij, maar ook kruidig, noten en niet nader genoemd fruit, behalve dan een rijpe peer.

Het was een klein positief festival van smaken. De afdronk was lang en zoet. Het begon als een wijntje en eindigde als een whisky. Sommigen vonden de whisky het proeven waard en mooi om bij na te tafelen met een kaasplankje. Natuurlijk waren ook nu niet alle deelnemers positief, sommigen vonden de whisky scherp, maar niet zo scherp als een stanleymesje. Er was teveel alcohol. De neus werd niet door iedereen gewaardeerd, voor deze deelnemers was het een whisky met prik én zo weg, zeker met een drup water. Dit resulteerde in een magere en eigenlijk onverwachtte 5e plek in deze proeverij.

Gordon & MacPhail (G&M) is al generaties lang één van de bekendste namen binnen de wereld van onafhankelijke bottelaars. De stijl draait om balans: niet schreeuwerig, wel complex, met zachte lagen die zich langzaam opbouwen in het glas. Deze MacPhail's 21 Year Old is een mooi gerijpte, rijkelijk met sherry doordrenkte single malt van een mysterieuze Speyside-distilleerderij. Met 21 jaar rijping proef je duidelijk het volwassen karakter: rond, verfijnd en met een lange, warme afdronk.

We hebben echt geen idee uit welke distilleerderij deze 21-jarige voortkomt. In eerste instantie wordt er een Macallan genoemd, maar zou G&M een 21-jarige Macallan op de markt brengen voor rond de 100 euro? Vermoedelijk niet. Er worden verder in ieder geval 3 andere distilleerderijen genoemd, waarmee het profiel overeen zou kunnen komen: Tamdhu en Glenallachie of is het misschien toch een Glen Grant?

Geur en smaakprofiel: fruit, vanille, zachte eik en een lange finish. Een 21 jaar oude single malt whisky heeft vaak een prachtig afgerond profiel. Denk aan rijp boomgaardfruit (appel en peer), honing, vanille en een subtiele kruidigheid. Door de extra jaren op vat ontstaat er meer diepte: zachte eikenhouttonen, een hint van toffee en soms een lichte notigheid die de whisky extra  volwassen  maakt. De afdronk is lang en comfortabel, met warme tonen van kruidige eik en een zachte zoetheid. 

De meningen waren erg verdeeld. Een klassieke whisky en leuk om mee te beginnen, tegenover een leuke neus, maar water smaakt beter. Boterig, vanille, fruitig en mooi zoet met honing en een klein beetje medicinaal. De afdronk was een beetje scherp. Volgens de deelnemers is men eigenlijk een beetje verwend. Er zijn zoveel betere whisky's al geproefd. “De starter was beter, maar het was goed deze hier geproefd te hebben, want we gaan deze niet kopen.” Iemand vond het een zondagochtend whisky, te drinken om 10:00 uur precies. De laatste plaats in deze proeverij was zijn deel.