Verslag Januari 2026

King Cask is een onafhankelijke Nederlandse bottelaar van kwalitatief hoogstaande dranken met een goed verhaal, gestationeerd op Terschelling. King Cask bestaat uit drie vrienden met een gedeelde passie voor mooie sterke dranken en de zee. Een gedeelde, uit de hand gelopen hobby. Ze zijn op zee opgegroeid, ze werken op zee, wonen op plaatsen waar ze omringd zijn door de zee of besteden hun vrije tijd rond de zee. Er moet wel zout water door hun aderen stromen.

Er is altijd een onlosmakelijke verbinding geweest tussen zeevarenden, de zee en sterke drank. Dit heeft King Cask geïnspireerd om hun botteling, aan boord van een zeegaand schip, door een oude techniek te laten rijpen: dynamic aging. Een uniek rijpingsproces dat de geur en de smaak van de zee misschien wat dichter in de buurt brengt. Men streeft bij King Cask naar een rauw en eerlijk product met een duidelijke herkomst. Geen chill filtration, geen kleur toevoegingen maar unieke single cask bottelingen, sterke drank zoals deze bedoeld is.

Deze Thalassa is gedistilleerd op 10 september 2019 en heeft gerijpt in een refill bourbon vat gevolgd door een tweede rijping van 7 maanden in een first fill Oloroso sherry vat aan boord van Tall Ship de Thalassa (zomerrijping). De schommelende beweging van de oceaan, in combinatie met blootstelling aan diverse klimaten, zorgde ervoor dat de whisky een interactie onderging met het Oloroso vat. Er wordt verwezen naar dit proces als dynamische veroudering, waarbij de vloeistof en het hout een perfecte symbiose aangaan. De continue beweging zorgt ervoor dat de whisky elke hoek van het vat raakt. Het hete en vochtige klimaat van het Caribisch gebied vergemakkelijkt de integratie van tannines en andere chemische verbindingen uit het hout in de whisky.

Neus: deze zomerrijping zit hoog in de alcohol en komt zacht en subtiel over met een volle bak aan vanille en karamel dat gevolgd wordt door gerookte paprika.
Smaak: net als in de neus komt de whisky vriendelijker binnen, beginnend met de smaken van vanille en gekarameliseerde nootjes, wat neigt naar liqor 43. Daarachter schuilt het kruidige van de paprika en komt er ook weer wat zoethout terug
Afdronk: Lang en kruidig met vanille en karamel, die zo vol aanwezig is bij de zomerrijping.

We hebben een winnaar, het wordt bij elke slok steeds lekkerder. De neus geeft zout spek, caramel, vanille. De smaak is gelaagd met perzik, peper, rozijnen en sherry. Honingzoet, boterzacht en butterscotch. Iemand vond de neus fantastisch, maar qua smaak sprong hij er niet uit. Zalm, zalm, altijd maar die zalm (was het bijpassende hapje)

In ieder geval bleek het de beste whisky van de avond! Iemand was er stil van, vond dikke rietsuikersiroop en een heerlijke zoetheid. Een topper, zoet, boter en toch lekker! Voor Mark de duidelijke winnaar en dat gold voor de rest van de proevers ook, bleek achteraf in de telling.

Bunnahabhain, wat ‘Monding van de rivier’ betekent, is gelegen in een prachtige omgeving met uitzicht op het eiland Jura. In tegenstelling tot zijn buren op het eiland, is Bunnahabhain whisky een light peated malt (minder dan 2ppm). Net zoals alle andere distilleerderijen op Islay betrekt ook Bunnahabhain de mout van de Port Ellen mouterij.

Het grote verschil met de andere distilleerderijen op Islay is, dat men bij Bunnahabhain de mout niet droogt met turf maar met warme lucht. Zodoende heeft deze Islay malt geen rook- of turfsmaak. Het water om de malt te maken komt uit een waterbron bij Margadale Hill. Het water uit deze bron wordt van grote diepte naar boven gepompt en via een pijpleiding naar de distilleerderij geleid. Dit om te voorkomen dat het water met turf in aanraking komt.

De distilleerderij heeft de grootste pot stills op het eiland en de productie wordt meestal gebruikt voor het blenden. De officiële bottelingen zijn vaak een zacht subtiele Islay malt vaak zonder een spoortje turf of jodium in te bekennen. Deze stijl van Bunna's worden erg gewaardeerd en zijn erg gewild. Een keer per jaar maakt men gedurende een maand geturfde whisky. Deze krijgt dan de naam Moine of Staoisha.

Dit is een onafhankelijke Moine botteling van de Maltman, 12 jaar oud met een ABV van 53,1% uit een refill hogshead.

Neus: mooie medicinale geuren met pufjes turfrook en zeezout.
Smaak: romig en vol mondgevoel, geeft op de tong gerookt vlees met zoute drop en subtiele kruiden.
Finish: kruiden met geroosterd eikenhout, abrikoos en butterscotch.

Bij deze whisky ging het commentaar weer alle kanten uit en dat maakt het juist zo leuk. Deze whisky breekt vriendschappen open, een prima whisky met een heerlijke afdronk, ontzettend genieten maar niet creatief. Hij valt in het rijtje een beetje uit de toon, de voorgaande Bunnahabhain in de proeverij was te goed. In de neus en smaak zat een krijtdropje en een van de deelneemsters deed hij denken aan haar man, als die bij de open haard heeft gestaan: licht rokerig en licht turf. Verder wordt er trekdrop in gevonden, maar zonder krijt. Wat er gemist werd was de stalmest, want dat vindt ze leuk om te ruiken.

Normaal komt de Moine harder en steviger binnen, deze is een beetje zacht, zweverig en boterig, maar ook veen, rook, hooi en een beetje stroef plakkerig. Eigenlijk relatief weinig smaak. En met een drupje water ‘gaat-ie open’. Iemand was totaal in harmonie met deze whisky en vond dat deze mee mocht naar het festival in de Grote Kerk in Alkmaar. 

Het was voor veel deelnemers de lekkerste tot op dat moment, maar iemand vond de eerste geproefde van de avond de beste. Dan is een 2e plek in deze proeverij zeker niet slecht te noemen. 

Bunnahabhain Fèis Ìle 2024 Ruby Port Cask Finish is een opmerkelijke Schotse whisky, gemaakt om het Islay Festival te vieren. Exclusief vervaardigd voor het Islay Festival - Fèis Ìle 2024, werd deze unieke Bunnahabhain oorspronkelijk op 26/5/2009 in Bourbonvaten afgevuld voordat hij op 17/11/2020 werd overgebracht naar Ruby Port Hogsheads om te finishen. Dit resulteerde in smaken van rijke gekonfijte bessen en steenvruchten, synoniem met Ruby Port, als aanvulling op de romige en moutige Bunnahabhain-spirit. De whisky is gebotteld in 2024 en volgens de distillery is dit een testament voor de kunst van het maken van whisky en de unieke invloed van vatafwerking.

Neus: de whisky begroet je met een uitnodigend aroma van rijke gekonfijte bessen en steenvruchten, een heerlijke opmaat naar de complexe smaken als geroosterde amandelen en een vleugje pekel. Vijg en pure chocolade zitten eronder verborgen, evenals een goed verborgen zwavelnoot.
Smaak: elke slok onthult een luxueuze mix van de romige en moutige spirit van Bunnahabhain, prachtig aangevuld door de diepe, rijke smaken die synoniem zijn met Ruby Port. Vanille, vers en gestoofd fruit met een vleugje zuur. Sporen van zout op de achtergrond.
Afdronk: de afdronk is pittig, lang en aanhoudend kruidig met hints van kaneel en kruiden, gemberkoekjes. Een vleugje drop. Vervaagt naar houtachtig fruit met een vleugje bitterheid

Een deelnemer vroeg zich af wat deze whisky eigenlijk op een Islay avond deed. We hadden wel van te voren verteld, dat er in deze proeverij twee ‘rustpunten’ met unpeated Islay whisky's zouden zijn - maar dat er op Islay ook unpeated whisky's gemaakt worden is lang niet bij iedereen bekend. Goed om te weten!

Dit was een fantastische whisky, kruidig, chocola, mooi voor bij de open haard. Met water blijft hij goed. Het is echt genieten met caramel, noot, rozijnen, zoet en fruitig en een tikkeltje stroef. Iemand vond het een moeilijke whisky qua smaak, maar echt geen ‘dames whisky’, zoals hij was aangekondigd in de presentatie.

Oude port met alcohol, een ronde neus met rode bieten en een beetje droppig, veel rozijntjes ('t leek wel rum), rood fruit en boter, amandel en een zuurtje en koffie in de lange afdronk. Met die lange afdronk was niet iedereen het eens, er waren deelnemers die het niet lekker vonden en dat de afdronk snel weg was. Het bijpassende broodje vonden ze dan weer lekker.

Ach, een 3e plek in deze proeverij met zoveel commentaar geeft toch weer hoop voor de toekomst.

De Ardbeg-distilleerderij (Schots-Gaelisch: Taigh-staile na h-Àirde Bige) is een Schotse whiskydistilleerderij in het plaatsje Ardbeg aan de zuidkust van het eiland Islay in de eilandengroep Binnen-Hebriden. De distilleerderij is eigendom van Louis Vuitton Moët Hennessy en produceert zwaar geturfde Islay-whisky's.
De distilleerderij gebruikt gemoute gerst afkomstig van de moutvloeren van Port Ellen. Er zijn van deze distilleerderij flink wat standaard bottelingen, waarvan de Ardbeg 10, samen met de Uigeadail, de Corryvrecken én de An Oa, de meest herkenbare en betaalbare zijn. Hun jaarlijkse 'gelimiteerde' bottelingen voor de Fèis Ìle stijgen qua prijs boven het redelijke uit, maar zijn zeer gevraagd en meestal kort na verschijnen al uitverkocht.

De Ardbeg Eureka is een speciale Ardbeg Committee Release die gebotteld is ter ere van de 25e verjaardag van de Ardbeg Committee. Al een kwart eeuw is de Ardbeg Committee er om te discussiëren, debatteren en het eens en oneens te zijn met alles wat te maken heeft met deze Islay malt whisky. Op Ardbeg Day 2023 is een selecte groep van 100 leden verzameld in een verborgen hoekje van de distilleerderij om te proeven en te discussiëren over de ultieme Committee botteling. Het resultaat is een Ardbeg gerijpt op PX sherry vaten gecombineerd met een extra geroosterde malt uit bourbon vaten. Eureka! Gebotteld op 52,2%.

Neus: turf, zeewier, zout, gedroogd fruit en rozijnen. Pure chocolade, specerijen, witte peper, cacao en zwarte koffie, licht gezoet. 
Smaak: zeezout, natte turf, lichte olieachtigheid, gedroogd fruit en rozijnen. Pure chocolade, zeewier, specerijen en witte peper. 
Afdronk: pure chocolade, gedroogd fruit, gedroogde pruimen, cacao en pure chocolade. Vrij lange afdronk.

Men was niet helemaal enthousiast over deze whisky: "niet een Ardbeg, zoals we ze kennen". Men had er meer van verwacht. Zoethout, citrus, roomboterbabbelaar, met een beetje water wordt het iets beter. Pittige alcohol, maar men miste de turf en de rook. Was wel lekker, maar geen Ardbeg. Iemand riep radeloos: "Ook gij, Brutus?". Iemand vond zelfs dat hij hem wel wilde overslaan, het was voor hem zeker geen Eureka zoals Archimedes dat had bedoeld.

Maar er waren toch ook wel een paar positieve geluiden. Een lekkere whisky met 2 pootjes op tafel, waarbij de neus het wint van de vettige makreel en er waren bloemige geuren. Het eerste slokje begon met een bak bederf, daarna vanille, caramel en minimale rook. De afdronk was lang en vettig. Voor deze deelnemer was het de beste tot op dat moment, gewoon lekker en prima binnen te houden en verder niets te klagen.

Een voor ons verrassende 4e plaats in deze proeverij, we hadden meer verwacht.

Adelphi is een onafhankelijke bottelaar die over het algemeen cask strength whisky's bottelt. Maar de laatste jaren werden er ook whisky's uitgebracht op 46%, zoals de Liddesdale (Bunna) en Fascadale (Ardmore). Nu zijn daar in 2025 nog een paar bij gekomen die best betaalbaar zijn, waaronder een Speyside (Glen Elgin) en een Highland (Teaninich), beide 10 jaar oud. Ook deze Islay valt daaronder: een Caol Ila die is gerijpt op bourbon vaten om daarna te worden gefinished op PX en Oloroso hogsheads. 

Een maritieme neus van een vissersboot met olie, rauwe ham, gerookte paling, gezouten karamel en gloeiende sigarenas. 
Smaken als natte aarde, vers gesmeerde ketting, Hoisin saus, zwarte kersen, smeulend hout en vers gesneden rode peper. 
Een ronde, assertieve en rokerige whisky. 

Ps: het is misschien leuk om te vermelden dat Adelphi in 2016 ook een eigen distilleerderij heeft geopend: Ardnamurchan Distillery.

Een erg mooi begin van de avond. Werd een allemansvriend genoemd, met een lekkere neus. Niet echt rokerig, maar met zuurstof komt het dan weer wel naar boven - met een beetje spiritus. Er zijn ook deelnemers waarbij het glas nooit leeg gaat, zij moeten het echt van de neus hebben. Over de smaak valt niet veel te twisten, boter, bloemig, hout, maar ook nootmuskaat en een licht kampvuurtje met fruit in de Boomgaard. Bij iemand verdween de verkoudheid en hij kon hem goed binnen houden. De afdronk was medicinaal, aangenaam rokerig en zoet, mogelijk door de PX? In ieder geval een vriendelijke whisky. Niet slecht met z'n 5e plaats in deze proeverij.

Beschermd in the Sound of Islay, dicht bij Port Askaig, de belangrijkste haven van het eiland, ligt Caol Ila, de meest moderne distilleerderij op Islay. Caol Ila is de meest gebruikte en gewilde Islay malt voor blenders. Het is een belangrijke component voor vele blends zoals Johnnie Walker.

Caol Ila is verreweg de grootste distilleerderij op Islay. Ze hebben een capaciteit van 6,5 miljoen ltr pure alcohol per jaar. In de 80-er jaren van de vorige eeuw zijn ze begonnen met de unpeated Caol Ila (Caol Ila Highland). Deze werd vooral gebruikt in de blend whisky's, maar sinds 2008 is men begonnen met het bottelen van deze Highland als 8 jarige single malt.

Speciaal voor van Wees bottelde Gordon & Macphail deze fijne Caol Ila voor het 18e Potstill festival in 2022 De whisky rijpte dertien jaar op een refill American Hogshead. Er zijn slechts 262 flessen beschikbaar met een vatsterkte van 57,7%. Deze whisky is alweer een goed voorbeeld hoe de Connoissseur's Choice series is geëvolueerd.

In 2018 is men gestart met het rebranden van de totale lijn. Dit betekent ook, dat er duidelijk afstand is genomen van de vorige lijn, waarbij alcohol percentage en leeftijd een wat grotere rol gaan spelen. Én daardoor prijziger worden/zijn dan voordien.

Bottle notes: Neus: Tonen van vanille en zoete vleeswaren vergezellen onderliggende verse citroen. Smaak: Zachte en rokerige smaken met perzik, honing en getoast eikenhout. Afdronk: Een lange en gepeperde afdronk met aanhoudende sintels van vreugdevuur.

We hadden er meer van verwacht. De whisky had een leuk prikkeltje in de neus totdat het glas warm werd, daarna ging het volgens sommige proevers over in de geur van rottende appel. Iemand anders vond de neus fantastisch, maar met een drupje water bleef er dan weer niets van over. De smaak was pittig en kruidig, maar ook eentonig en rechtlijnig, scherp. Verder was hij niet zo complex en men vond geen rook, maar wel veel zoete zoetigheid met caramel. Ach het was geen straf, iemand vergeleek de whisky met de vergeelde kranten bij oma op zolder vanwege zijn associatie met vers gerookt nat hout.
De afdronk was weer fruitig en gekruid en deed hem denken aan een tocht met de veerboot van Jura naar Islay. 

Een duidelijk verschil tussen de beide Caol Ila's, waarbij deze eindigde op de laatste plek in deze proeverij. Verschil tussen bottelaars of tussen Caol Ila's?