We hadden er meer van verwacht. De whisky had een leuk prikkeltje in de neus totdat het glas warm werd, daarna ging het volgens sommige proevers over in de geur van rottende appel. Iemand anders vond de neus fantastisch, maar met een drupje water bleef er dan weer niets van over. De smaak was pittig en kruidig, maar ook eentonig en rechtlijnig, scherp. Verder was hij niet zo complex en men vond geen rook, maar wel veel zoete zoetigheid met caramel. Ach het was geen straf, iemand vergeleek de whisky met de vergeelde kranten bij oma op zolder vanwege zijn associatie met vers gerookt nat hout.
De afdronk was weer fruitig en gekruid en deed hem denken aan een tocht met de veerboot van Jura naar Islay.
Een duidelijk verschil tussen de beide Caol Ila's, waarbij deze eindigde op de laatste plek in deze proeverij. Verschil tussen bottelaars of tussen Caol Ila's?