Een goed begin van de avond. Maar niet voor iedereen. Iemand vergeleek hem met een vlakke etappe in de Tour, maar had daarbij wel mooie beelden. Een beetje middelmatig, wat houterig en ietwat medicinaal. Het hield niet over voor deze deelnemer. Maar verder werd deze Whitlaw alom geprezen. Heel erg lekker, ook in de neus met vanille, wat boter en gemaaid gras. De neus en smaak waren duidelijk verschillend. Men proefde een pepertje, maar ook zoethout. Een echt ouderwetse HP met een pittige, vettige en mooie afdronk met een beetje drop.
We werden bedankt voor deze whisky, iemand werd zelfs een beetje emotioneel. Hij was vroeger met dit soort smaken begonnen. Een laatste deelnemer vond dit een mooie starter, ook voor thuis na je werk en meende verder dat dit de whisky was waar we de Japanse proeverij van de vorige maand mee eindigden. Naar ons idee heeft hij dan een uitstekend smaakgeheugen. Ondanks alle positieve opmerkingen werd deze eerste uit het rijtje toch laatste in deze proeverij. Dat zegt dan wel iets over de rest van de geschonken flessen.