Men was niet helemaal enthousiast over deze whisky: "niet een Ardbeg, zoals we ze kennen". Men had er meer van verwacht. Zoethout, citrus, roomboterbabbelaar, met een beetje water wordt het iets beter. Pittige alcohol, maar men miste de turf en de rook. Was wel lekker, maar geen Ardbeg. Iemand riep radeloos: "Ook gij, Brutus?". Iemand vond zelfs dat hij hem wel wilde overslaan, het was voor hem zeker geen Eureka zoals Archimedes dat had bedoeld.
Maar er waren toch ook wel een paar positieve geluiden. Een lekkere whisky met 2 pootjes op tafel, waarbij de neus het wint van de vettige makreel en er waren bloemige geuren. Het eerste slokje begon met een bak bederf, daarna vanille, caramel en minimale rook. De afdronk was lang en vettig. Voor deze deelnemer was het de beste tot op dat moment, gewoon lekker en prima binnen te houden en verder niets te klagen.
Een voor ons verrassende 4e plaats in deze proeverij, we hadden meer verwacht.